Portretfoto 10-A Brenda

Iedereen maakt tegenslagen mee in het leven. Sommige mensen kunnen echter beter met tegenslagen omgaan dan andere. De één heeft een ‘vangnet’; denk aan vrienden, familie, werk, huis, financiën en/of psychologische veerkracht. Dit betekent dat hij/zij (met behulp van zijn/haar vangnet) problemen en bijbehorende gedachten of gevoelens kan handelen. De ander heeft deze hulpmiddelen onvoldoende tot niet, weet niet hoe hij/zij deze moet gebruiken of weet überhaupt niet hoe hij/zij met gedachten en gevoelens om moet gaan. Laatstgenoemde groep mensen loopt op een gegeven moment vast en wordt bijvoorbeeld verslaafd.
Verslaving is in mijn opzicht een (TIJDELIJK) onvermogen om met problemen en bijkomende gedachten en gevoelens om te gaan. Deze mensen zijn terecht gekomen in een negatieve vicieuze cirkel, (nog) levend in de illusie dat gebruik hen helpt, terwijl dit feitelijk de problemen alleen maar erger maakt. Waarom de nadruk op tijdelijk hierboven? Omdat ik geloof in de mens achter de verslaving. Ik geloof in herstel. Ik geloof dus ook in een verslavingsbehandeling.
Als mensen leren te leven zonder hun alcohol-, drugs- of gedragsverslaving en nóg belangrijker; adequaat met problemen, gedachten en gevoelens leren om te gaan, ligt de toekomst aan hun voeten.  Dat is wat mij dagelijks drijft als psycholoog-behandelaar.

Ik ben in 2015 afgestudeerd aan de Universiteit van Maastricht. Na mijn studie ben ik gaan werken in de klinische en later de ambulante verslavingszorg. Daarnaast heb ik ervaring met (de behandeling van) co-morbide problemen (bv. rouw, stemming-, angst-, stressproblematiek). Ik werk veelal met cognitieve gedragstherapie.